Terug naar de bioscoop – coronadagboek 5

1 juli 2020 zal de geschiedenis ingaan als de dag waarop het Koninkrijk België zijn bioscopen weer opende na de roemruchte Eerste Golf van de Coronacrisis. Mijn vriendin en ik lieten het ons geen twee keer zeggen. We gingen meteen naar de cinema, naar 1917 van Sam Mendes, een oscarfilm die zich afspeelt op het slagveld van de eerste wereldoorlog.

Bij aankomst in de bioscoop werden we verwelkomd door een pre-kaartjesdame. Ze bekeek ons met strenge blik van kop tot teen, beval ons ogenblikkelijk onze handen te ontsmetten en controleerde of we wel kaartjes online besteld hadden. Dat hadden we. Geen idee wat er gebeurt met mensen die niet op voorhand een kaartje online gekocht hebben, maar het zal zeker hun beste dag niet zijn, dat zag ik in de pre-kaartjesdame haar ogen.

Na de tweede, échte kaartjescontrole, stapten we voor het eerst in een kwart jaar weer een bioscoop binnen. Het voelde als een bezoek aan een nieuw pretpark. We hebben meteen alle covid-attracties uitgeprobeerd.

Je kon drie richtingen volgen, drie lijnen. De linkse lijn ging naar het toilet. Wij naar het toilet. Daar zit normaal een ietwat bejaarde dame als een bezetene sokken te breien, maar nu zat er een jonge man niets te doen achter een draadloos betaalapparaat. De som van een halve euro die je moet betalen om van het bioscooptoilet gebruik te maken, werd op handenvrije en elektronische wijze geïnd. Een systeem dat de gemiddelde toiletdame veertig jaar vooruit is, waardoor zij tijdelijk vervangen werd door de jongeman. Hij wachtte geduldig tot het apparaatje automatisch weer op 0,50 sprong, waarna de volgende pipiklant kon betalen. De ietwat bejaarde dames zitten nu vermoedelijk thuis op vrijwillige wijze mondmaskers te haken.

Van mondmaskers gesproken: mijn vriendin en ik droegen er elk één. Het was niet verplicht, wel aanbevolen, waardoor wij dus de enige bezoekers waren met een mondmasker. 

Na de pipi stonden we voor de middelste lijn. Die liep naar de popcorn. Wij om popcorn. Normaal kan je in de enorme shop van de bioscoop kiezen uit een assortiment van 67 miljoen soorten snoep, ijs en drank, maar ter gelegenheid van het coronavirus was de keuze beperkt tot 19 mogelijkheden en werd alles via een ouderwets tafeltje aan de man gebracht. De keuze qua popcorn was werkelijk schamel. Je kon kiezen tussen een junior-, mini of monsterdoos zoete popcorn of een junior-, mini of monsterdoos zoute popcorn. Het leek wel Cuba. Of cinema Eldorado in Tremelo.

Vervolgens mochten we via de uiterst rechtse lijn richting onze oorlogsfilm. Symbolisch. In de zaal waren er tussen de bezoekers telkens twee zitjes én een volledige rij vrijgelaten. Het was allemaal zò streng geregeld dat mijn vriendin en ik blij waren dat we naast elkaar mochten zitten.

Voor de rest was het de ultieme cinemabeleving. Twee zetels naast ons zat een man, we zullen hem Johan noemen. Johan had snoep gekocht en scheurde het luid krakende zakje open tijdens het meest emotionele moment van de film. Want dat hoort zo in de cinema. Vervolgens zat Johan tien volle minuten lang in zijn zakje te grabbelen waarbij hij het geluid van de film volledig overstemde. Inclusief alles wat 1917 de oscar voor beste geluidseffecten had opgeleverd. 

Na de laatste scène van de film, waarin de held tegen een boom… – wacht, stop, ik ga hier nu niet verklappen of het goed afloopt of niet, maar het is iets met een boom – het moment waarop de strijkers aanzwollen en het beeld zwart werd en wij ons tijdens de eerste letters van de eindgeneriek bezonnen over oorlog en vrede, jeugd en vriendschap, – het is niet pissen dat hij tegen die boom doet by the way, om dat mogelijke misverstand alvast uit de weg te ruimen – waarop wij ons bezonnen over opoffering en het lot dat ons steeds naar onbekende wegen voert, SPRONG opeens keihard het licht in de zaal aan, stopten de strijkers, werd de generiek ruw onderbroken door een informatieboodschap op het scherm die meldde dat we nu rij per rij de zaal mochten verlaten en om alstublieft ons afval mee te nemen, weg sfeer, waarna de eindgeneriek voortging maar wij alreeds door een ingehuurde bewakingsagent de zaal werden uitgevorderd. Achter ons liep Johan die – het moet gezegd – zijn krakend snoepzakje braaf de vuilnisbak in keilde.

Maar voor de rest geen klachten. De film was werkelijk ideaal. Er was drama, emotie en spanning, er was een stoere held. Er was de gruwel van de oorlog; de goeden waren duidelijk de goeden en de slechten waren duidelijk de slechten. Er was een arm hongerig baby’tje, een eenzame moeder en een doodgeschoten hondje, én er was Benedict Cumberbatch als norse kolonel helemaal op het einde van de film. Kortom, alles wat de hedendaagse post-covid-fase 1-bioscoopganger nodig heeft.

En het was prachtig om eindelijk weer eens naar de cinema te kunnen, met een echt filmdoek en licht en geluid. En popcorn. We hebben er ontzettend van genoten. En Johan ook.

HipstamaticPhoto-615322600.163630.jpg

Gelezen: Willem Elsschot: Kaas

Herlezen: Kaas, de geniale Vlaamse klassieker uit 1933 van Willem Elsschot. Kaas gaat over Frans Laarmans, een eenvoudige klerk bij de General Marine and Shipbuilding Company in Antwerpen, die een carrière als groothandelaar in kaas opstart. Laarmans laat zich door een invloedrijke vriend beïnvloeden om contact op te nemen met kaashandelaar Hornstra in Amsterdam en zijn vertegenwoordiger voor België en Luxemburg te worden. Ze beginnen met een lading van twintig ton volvette Edammer:

Klein beginnen is voorzichtig, zei opeens Hornstra, die zeker vond dat ik lang genoeg had nagedacht. Ik zend u de volgende week twintig ton volvette Edammer in onze nieuwe patentverpakking. En naargelang u die verrekent, zal ik uw voorraad aanvullen.” (p. 26)

Waarop Laarmans zich ziek meldt op kantoor, op zoek gaat naar een bureaumeubel, briefpapier bestelt, een schrijfmachine huurt en personeel zoekt; alles dus behalve kaas verkopen.

Elsschot beschrijft genadeloos en vol humor de onafwendbare mislukking van de onderneming van arme ziel Laarmans, die zich door zijn naïviteit en eergevoel laat meetrekken in iets waar hij noch de ondernemingszin, noch het talent voor heeft. Schitterend. 

HipstamaticPhoto-615275497.093469.jpg

drie boeken #34: Maud Vanhauwaert

Ik vind het altijd bizar om te bedenken dat de ultieme leeservaring een boek is dat je verscheurd achterlaat. Dat dat de ultieme emotie is waar wij als lezer naar op zoek zijn.”

Maud Vanhauwaert

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Maud Vanhauwaert

Maud Vanhauwaert (1984) was in 2018 en 2019 stadsdichter van Antwerpen. Ze heeft verschillende dichtbundels uitgebracht, prijzen gekregen voor haar poëzie en ze doet graag projecten, performances en installaties rond poëzie.

We spraken elkaar op de zolderkamer van haar huis in Antwerpen. Op die kamer schrijft ze meestal, en het raam kijkt uit op de Sint-Jacobskerk waar Peter Paul Rubens begraven ligt. Mauds vriendin was beneden aan het werk; hun dochtertje lag één verdieping onder ons te slapen. Het was een kwestie van minuten vòòr ze wakker zou worden, en dan zouden we even moeten onderbreken, waarschuwde Maud, want dat wakker worden zou niet stilletjes verlopen.

Ons gesprek ging over jezelf uitgommen als schrijver, over het leesritueel van haar vader én over haar eigen speciale leeservaring op het Eiland van de Zwangere Maagd in Maleisië. En we deden ook een heus Fernando Pessoa-leesexperiment.

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moét gelezen hebben volgens Maud Vanhauwaert.

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Maud Vanhauwaert.

of abonneer je hier gratis op de podcast

of via Spotify

HipstamaticPhoto-615401278.091101.jpg
de boekenkast van Maud Vanhauwaert

 

“Ik noem Het boek der rusteloosheid mijn bijbel omdat het een magische werking heeft op mij. Elke keer als ik het boek opensla en ik lees er een fragment uit dan denk ik: ja, dat klopt, dat had ik nu op dit eigenste moment in mijn leven moeten lezen. Op één of andere manier spreekt het mij altijd aan.”

1. Fernando Pessoa: Het boek der rusteloosheid

cms_visual_317947.jpg_1434687099000_471x800

 

“In Opperlans! wordt de taal gevierd om de taal zelf. Het is een ultieme ode aan de wonderlijke zotheid van de taal.”

2. Battus: Opperlans!

550x737

 

“Jij zegt het van Connie Palmen is een boek dat mij de grond onder de voeten wegmaaide, dat mijn hart in een kramp zette van de eerste letter tot de laatste. Een boek dat mij verscheurd heeft.”

3. Connie Palmen: Jij zegt het

Cover_jij_zegt_het

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Maud Vanhauwaert

of abonneer je hier gratis op de podcast

 

De andere auteurs en boeken waarover we het tijdens ons gesprek hadden:

-Hanya Yanagihara: Een klein leven

Bart Moeyaert

-Leonard Nolens

-Sylvia Plath

-Ted Hughes

-Albert Camus: De mythe van Sisyphus, een essay over het absurde

-Piet Gerbrandy: De jacht op het sublieme: zin, lust en poëzie

-Maud Vanhauwaert: Het stad in mij

“Ik moest helemaal naar Maleisië gaan, naar het godvergeten Eiland van de Zwangere Maagd, om daar nog eens de tijd en de rust te vinden om mij dagen aan een stuk te verliezen in een boek.”

 

Links:

de website van Maud Vanhauwaert

-boekhandel Luddites Antwerpen

 

Redactie voor deze podcast: Katoo De Langhe

Muziek onder deze podcast: Stoned by Alexander Nakarada | https://www.serpentsoundstudios.com  Music promoted by https://www.free-stock-music.com   Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)   https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Maud Vanhauwaert

gelezen: Randee St. Nicholas: My Name is Prince

Uit: dit grote fotoboek uit 2019 van Randee St. Nicholas, jarenlang de vaste fotografe van Prince. Een boek vol foto’s van shoots, concerten en backstagemomenten. Het is smullen van de prikkelende backstageverhalen van de fotografe.

Dat andere fotoboek van Randee St. Nicholas, 21 Nights, is een uitgebreider verslag van de concertreeks van Prince in de O2 Arena in Londen.

HipstamaticPhoto-615058912.722068.jpg

drie boeken #33: Tom De Cock

“Ik geloof dat de boeken die je bezit en die je uitkiest in bepaalde periodes van je leven heel veel zeggen over wie je bent, waar je naar op zoek bent en wat er in je hoofd zit.”

Tom De Cock

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Tom De Cock.

Tom De Cock (1983) is radiopresentator; hij werkte tot begin juni 2020 voor VRT-jongerenzender MNM, waar hij ondermeer Planeet De Cock presenteerde en het gezicht was van De strafste school van Vlaanderen.

Hij woont in Kessel-Lo bij Leuven, samen met zijn man Maarten Janssens, die de baas is van VTM, en hun dochter Jasmijn. We spraken elkaar in het bureau van Tom, waar een zetel staat, een microfoon om teksten in te lezen en boeken in de kast.

Ons gesprek ging over de thriller die hij als tiener schreef, en hoe het boek een bestseller werd. Over het boek dat Bart De Wever gelezen heeft omdat Tom De Cock het hem aangeraden had. En over de bijzondere manier waarop hij elke avond voorleest aan zijn dochter Jasmijn.

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moét gelezen hebben volgens Tom De Cock.

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Tom De Cock.

of abonneer je hier gratis op de podcast

of via Spotify

HipstamaticPhoto-614332101.431879
de boekenkast van Tom De Cock

 

“World War Z is mijn favoriete boek aller tijden. Wij denken dat onze beschaving absoluut en eeuwigdurend is, maar er moeten maar een paar dingen gebeuren om tot chaos te komen en dan is de vraag: ‘wat doet de mens dan?’ Daarover gaat dit boek voor mij.”

1. Max Brooks: World War Z

9780307346612

 

2. Rutger Bregman: De meeste mensen deugen

corres_rb_deugen_shopify_cover_01

 

3. Ilja Leonard Pfeijffer: Grand Hotel Europa

Grand-Hotel-Europa

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Tom De Cock

of abonneer je hier gratis op de podcast

 

De andere auteurs en boeken waarover we het tijdens ons gesprek hadden:

-Stephen Baxter: Ark

-Stephen Baxter: Flood

-Isaac Asimov

-Thea Beckman: Kruistocht in spijkerbroek

-Jef Nys: Jommeke (stripreeks)

-Willy Vandersteen: Suske & Wiske (stripreeks)

-Willy Vandersteen: De Rode Ridder (stripreeks)

-Pieter Aspe

-John Grisham

-Tom De Cock: De (O)Penbaring

-Max Brooks: The Zombie Survival Guide

-Stephen Baxter: The Nasa Trilogy

-A.G. Riddle: The Long Winter Trilogy

-Michio Kaku: Physics of the Future

-Brian Clegg: Armageddon Science

-Alan Weisman: The World Without Us

-Hugh Howey: The Wool Trilogy

-Yuval Noah Harari: Sapiens

-Hans Rosling: Feitenkennis

-William Golding: Lord of the Flies

-Dan Savage: The Kid

-Tom De Cock: En toen kwam jij

 

Links:

de website van Tom De Cock

-Tom De Cock op Instagram

-Tom De Cock in 2001 bij Barend & Van Dorp

-Film World War Z

-Tv-reeks The Walking Dead

-Tom De Cock op Goodreads

-Tom De Cock op LangZullenWeLezen

-Boekhandel Daunt Books in Londen

-Film Snowpiercer

de podcast Gebladerte van Tom De Cock

 

Redactie voor deze podcast: Katoo De Langhe

Muziek onder deze podcast: Stoned by Alexander Nakarada | https://www.serpentsoundstudios.com  Music promoted by https://www.free-stock-music.com   Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)   https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Tom De Cock

gelezen: Mohamed Ouaamari: Groetjes uit Vlaanderen

Gelezen: Groetjes uit Vlaanderen, waarin schrijver en columnist Mohamed Ouaamari over de afgelopen 30 jaar in Vlaanderen vertelt vanuit zijn standpunt als Marokkaanse Antwerpenaar en moslim. Over de verwaarlozing van de Seefhoek, de opkomst van extreem-rechts en de reactie daarop van mensen als Dyab Abou Jahjah en Fouad Belkacem.

Een hallucinant moment in het boek is 12 september 2001, de dag na de aanslagen in New York, als hij als 10-jarige Mohamed voor het eerst wordt aangesproken op zijn geloof. Voorheen was hij gewoon een Belgische Marokkaan en was zijn geloof een bijkomstigheid. Die dag veranderde hij voor de klas – en voor de ogen van de wereld – in een moslim. Hij en alle moslims op aarde.

Het boeiende aan het boek is dat je Vlaanderen voor het eerst te zien krijgt vanuit de blik van een Marokkaans jongetje geboren in het jaar van de eerste zwarte zondag, toen het Vlaams Blok een enorme verkiezingsoverwinning behaalde. Daarna wordt hij een jonge moslim (na september 2001) en uiteindelijk een volwassen moslim met een baard.

Over hoe ‘Belg’ genoemd worden onder de Marokkaanse jongetjes op het pleintje als een belediging gold. Over hoe Belgische en Nederlandse Marokkanen op vakantie in Marokko even hard blijken te verschillen als niet-Marokkaanse Belgen en Nederlanders, en dezelfde rivaliteit hebben.

Boek gekregen van de uitgeverij. Foto genomen bij de auteur thuis. Binnenkort kiest Mohamed Ouaamari drie boeken die je moét gelezen hebben als gast in mijn podcast ‘drie boeken’.

HipstamaticPhoto-614100209.710930

gelezen: Roald Dahl: De Griezels

Onder het motto: ‘in een boek zoeken we uiteindelijk toch altijd onszelf’. Voorgelezen aan mijn dochter Roos: een klein boekje in het oeuvre van Roald Dahl: De Griezels. Het verhaal van de vreselijke Meneer en Mevrouw Griezel die apen gevangen houden in hun tuin en elke week vogels vangen met lijm om er vogelpastei van te bereiden. Maar de dieren nemen wraak!

Eerder lazen we ook al Matilda (2 keer), Sjakie en de chocoladefabriek, De reuzenperzik, De GVR en Daantje, de wereldkampioen. Leve Roald Dahl!

HipstamaticPhoto-614100421.953166

drie boeken #32: Petra De Sutter

“Ik heb ooit het gevoel gehad: ik heb gefaald in mijn leven want ik heb Proust niet kunnen lezen. Ik was toen 16 of 17 jaar.”

Petra De Sutter (1963) is fertiliteitsarts aan het UZ Gent, transvrouw en Europees Parlementslid voor de partij Groen. Ze is ondermeer bezig met de invloed van schadelijke stoffen op onze gezondheid.

We hebben elkaar gesproken tijdens de coronacrisis, dus op afstand: we zaten allebei thuis. Petra De Sutter zat in haar bureau in Horebeke in de Vlaamse Ardennen, achter haar zag ik een deel van een enorme boekenkast.

Ons gesprek ging over lezen in je puberteit, over absurde Russen, literatuur die je hoofd overhoop haalt, haar fascinatie voor Virginia Woolf, én Marcel Proust, met wie Petra De Sutter een heel bijzondere band heeft.

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moét gelezen hebben volgens Petra De Sutter.

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Petra De Sutter.

of abonneer je hier gratis op de podcast

of via Spotify

Petra De Sutter

 

1. Michail Boelgakov: De Meester en Margarita

523x840

 

“Virginia Woolf is een bijzonder complexe figuur. Ze was zelf ook heel erg zoekende naar haar eigen seksualiteit. Zij was allicht lesbisch of biseksueel, maar zonder dat ze dat ooit heeft uitgesproken. En ze had ook een zeer gote mentale fragiliteit, ze had een bipolaire stoornis. En je ziet dat ook in de roman die ze schrijft.”

2. Virginia Woolf: Mrs Dalloway

547x840

 

“Ik ben heel erg aangetrokken door het existentialisme, door de grote levensvragen waar geen antwoord op komt, de absurditeit, de zinloosheid, het postmodernisme. Dat vind je bij Proust en ook bij Virginia Woolf terug.”

3. Marcel Proust: Op zoek naar de verloren tijd

9789403119007

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Petra De Sutter

of abonneer je hier gratis op de podcast

 

“Ik ben in de Vlaamse literatuur nog niet die werken tegengekomen die doen wat Proust met mij heeft gedaan: werken die je hoofd overhoop zetten, die je achtervolgen.”

 

De andere auteurs en boeken waarover we het tijdens ons gesprek hadden:

-Jules Verne

-Agatha Christie

-Leo Tolstoj 

-Fjodor Dostojevski

-Hendrik Conscience

-Aleksandr Poesjkin

Nikolaj Gogol: Dode zielen

-Virginia Woolf: Orlando

-Alain de Botton: Hoe Proust je leven kan veranderen

Bart Stouten: Kersen eten om middernacht 

-Stéphane Heuet: Op zoek naar de verloren tijd (stripreeks)

Stefan Hertmans

Dimitri Verhulst  

-Harry Mulisch   

-Ilja Leonard Pfeijffer: Grand Hotel Europa

-Rachel Carson: Silent Spring 

 

Links:

website Petra De Sutter

The Hours (film)

 

“Ik ben altijd bijzonder nieuwsgierig geweest. Alles wat ik tegenkom interesseert me. Ik kan evengoed een boek lezen over exotische Aziatische paddenstoelen als een meeslepende roman.”

 

Redactie voor deze podcast: Katoo De Langhe

Muziek onder deze podcast: Stoned by Alexander Nakarada | https://www.serpentsoundstudios.com  Music promoted by https://www.free-stock-music.com   Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)   https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Petra De Sutter

drie boeken #31: Els Dottermans

“Ik heb twee zonen en zij lezen niet. Ik kan niet zeggen hoe erg ik dat vind in hun plaats, wat ze missen. Ze halen feiten van het internet, maar de verbeelding, het verhaal, het vertellen is hen eigenlijk vreemd.”

Els Dottermans (1964) is bekend als juf Els in De Luizenmoeder. Ze speelt theater, film en televisie. Ik vond haar onvergetelijk in de tv-reeks Moeder, waarom leven wij? In 1992 won ze de prestigieuze Theo d’Or voor haar rol in “Wilde Lea” van de Blauwe Maandag Compagnie. Nu is ze verbonden aan het NTGent. Ze woont in Antwerpen samen met haar man, acteur Han Kerckhoffs.

Ons gesprek ging over mannen bij haar thuis die lezen, en mannen bij haar thuis die niét lezen. Over de relatie met haar eigen moeder en hoe één van haar drie boeken daarover gaat. En over haar ontmoeting én vriendschap met Connie Palmen.

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moét gelezen hebben volgens Els Dottermans.

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Els Dottermans.

of abonneer je hier gratis op de podcast

of via Spotify

Els Dottermans

 

“Elke zin is een stapje naar de volgende zin. Heel In Ongenade is een literaire constructie, een meesterwerk dat je meevoert in een verhaal met ongelooflijk veel onderliggende lagen en pistes om over na te denken.”

1. J. M. Coetzee: In Ongenade

9789059364561

 

“Connie Palmen is een heel goede vriendin geworden. We zijn elkaar tegengekomen op het trouwfeest van Tom Lanoye en René Los. Toen was Ischa Meijer net overleden. Zij zat daar helemaal alleen en ik zat daar toen ook alleen. Het was liefde op het eerste gezicht.”

2. Connie Palmen: De vriendschap

frontImagesLink

 

“Door zelf moeder te worden heb ik mijn moeder veel beter begrepen: wat haar overkwam, waarom zij gedronken heeft, waarom zij was wie ze geworden is. Delphine de Vigan heeft dat ook, en daarom was ik zo geraakt door dit boek: ‘ze heeft het over mij’”

3. Delphine de Vigan: Niets weerstaat de nacht

5ec4c_9789044523911_cvr

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Els Dottermans

of abonneer je hier gratis op de podcast

 

De andere auteurs en boeken waarover we het tijdens ons gesprek hadden:

-Mario Vargas Llosa

Stephan Zweig

-Joseph Roth

-Cok Grashoff: Claudio (reeks)

-Enid Blyton: De Dolle Tweeling (reeks)

-Arja Peters: De olijke tweeling (reeks)

-Gustave Flaubert: Madame Bovary

-Leo Tolstoj: Anna Karenina

-Thomas Mann: De Toverberg

-Marcel Proust

-Anna Burns: Milkman

-Connie Palmen: De wetten

-Ischa Meijer

-Connie Palmen: I.M. 

-Nino Haratischwili: Het achtste leven

-Dirk De Wachter: De kunst van het ongelukkig zijn 

-Tom Lanoye: Sprakeloos

-Elif Shafak: 10 minutes 38 seconds in this strange world

 

Links:

Léon Spilliaert

Els Dottermans bij NTGent

 

“Literatuur doet je anders denken over de dingen. Mensen die je andere denkwijzen meegeven, die je anders leren kijken naar dingen.”

 

Redactie voor deze podcast: Katoo De Langhe

Muziek onder deze podcast: Stoned by Alexander Nakarada | https://www.serpentsoundstudios.com  Music promoted by https://www.free-stock-music.com   Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)   https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Els Dottermans

gelezen: Roald Dahl: Matilda

Opnieuw (voor de tweede keer) voorgelezen aan mijn dochter Roos: Matilda, het onvergetelijke verhaal van Roald Dahl over het kleine meisje Matilda dat het opneemt tegen het kwade schoolhoofd Juffrouw Bulstronk. Matilda heeft zichzelf leren lezen en is dol op boeken:

De boeken voerden haar mee naar nieuwe werelden en lieten haar kennis maken met wonderlijke mensen die opwindende levens leidden. Ze voer mee op oude zeilschepen van Joseph Conrad. Ze ging naar Afrika met Ernest Hemingway en naar India met Rudyard Kipling. Ze reisde de hele wereld rond in haar kleine kamertje in een Engels dorp.” (p. 20)

Samen met Roos las ik ook al Sjakie en de chocoladefabriek, De reuzenperzik, De GVR en Daantje, de wereldkampioen.

HipstamaticPhoto-613159517.901516

gelezen: Jack Kerouac and William S. Burroughs: And the Hippos Were Boiled in Their Tanks

Een literair curiosum van twee grootheden van de Beat literatuur, die pas tien jaar na dit schrijfsel hun meesterwerken zouden publiceren. And the Hippos Were Boiled in Their Tanks is een roman uit 1945 die de toen onbekende Jack Kerouac en William S. Burroughs samen schreven. Gebaseerd op het echt gebeurde verhaal van hun vriend Lucien Carr en pas 60 jaar later gepubliceerd, in 2008.

Het verhaal speelt zich af in New York tijdens de tweede wereldoorlog. In de no-nonsense schrijfstijl van zowel Kerouac als Burroughs, vertellen ze met veel details het leven van hun groep vrienden waartoe ook Allen Ginsberg behoorde. Ze praten, gaan samen uit in het Greenwich Village van de jaren 1940, en twee van hen zoeken een schip om als matroos mee te varen, ze willen in Parijs geraken. Burroughs vertelt vanuit zijn standpunt als het personage Will Dennison, Kerouac vertelt de andere hoofdstukken als het personage Mike Ryko.

In zijn biografie zegt Burroughs over dit boek: “Kerouac and I were talking about a possible book that we might write together, and we decided to do Dave’s death. We wrote alternate chapters and read them to each other. There was a clear separation of material as to who wrote what. We weren’t trying for literal accuracy at all, (just) some approximation. We had fun doing it.” (Afterword p. 195)

Ik kocht het boek jaren geleden in de legendarische City Lights Bookstore in San Francisco. De uitgeverij City Lights Books publiceerde in 1956 het controversiële gedicht Howl van Allen Ginsberg, opgedragen aan diezelfde Lucien Carr.

HipstamaticPhoto-613073689.186086 2

drie boeken #30: Joël De Ceulaer

“Het echte leesplezier heb ik ontdekt in de middelbare school met 1984 van George Orwell, daar heb ik het genot ontdekt om op te gaan in een boek.”

Joël De Ceulaer (1964) is journalist en senior writer bij de krant De Morgen. Hij is één van de meest kritische stemmen in de Vlaamse journalistiek vandaag.

We hebben met elkaar gesproken midden in de coronacrisis, dus via videoconferentie. Joël De Ceulaer zat thuis aan zijn bureau in Merelbeke, ik thuis in Gent.

We spraken elkaar op de dag dat zijn boek De tragiek van de macht, een brief aan Bart De Wever verscheen. Hij vertelt ondermeer waarom Bart De Wever al jaren niet meer tegen hem spreekt. Hij spreekt over zijn drijfveer in de journalistiek, en met welke bekende televisiejournalist hij ooit de fakbar aan de KU Leuven runde.

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moét gelezen hebben volgens Joël De Ceulaer.

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Joël De Ceulaer.

of abonneer je hier gratis op de podcast

of via Spotify

Joël De Ceulaer

 

“Een basiskennis van de evolutietheorie is volgens mij onontbeerlijk als je wil deelnemen aan het maatschappelijke intellectuele debat. Je moet denk ik een jaar of drie à vijf van je leven investeren om die theorie echt te leren begrijpen.”

1. Daniel C. Dennett: Darwin’s Dangerous Idea

9780684824710_front

 

“Ik ben een groot liefhebber van de polemiek. (…) Schelden en op de man spelen heeft ons het prachtigste, meest fonkelende proza aller tijden opgeleverd.”

2. Gerrit Komrij: Dit helse moeras

550x815

 

“Ik heb heel intensief fictie gelezen van mijn vijftien tot mijn vijfendertig. Als een bezetene. Ik las bijna niets anders.”

3. Walter van den Broeck: Brief aan Boudewijn

1666

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Joël De Ceulaer

of abonneer je hier gratis op de podcast

 

De andere auteurs en boeken waarover we het tijdens ons gesprek hadden:

-Nassim Nicholas Taleb: De Zwarte Zwaan

-Nassim Nicholas Taleb: Fooled by Randomness

-Nassim Nicholas Taleb: Skin in the Game

-Nassim Nicholas Taleb: Antifragiel

Gerard Reve

Jeroen Brouwers

-Harry Mulisch

-Willem Frederik Hermans

-William Boyd

-Paul Auster

-Umberto Eco

-Thea Beckman: Kruistocht in spijkerbroek

-Jan Terlouw: Koning van Katoren

-Godfried Bomans

-George Orwell: 1984

-Daniel C. Dennett: Consciousness Explained

-Rutger Bregman: De meeste mensen deugen

-Richard Dawkins: The Selfish Gene

-Steven Pinker

-Johan Braeckman: Darwins Moordbekentenis 

-Chris Buskes

-Griet Vandermassen

-William Golding: Lord of the Flies 

-Joël De Ceulaer: Denken als ambacht

-Maarten Boudry 

-Johan Braeckman & Maarten Boudry: De ongelovige Thomas heeft een punt

-Patrick Loobuyck 

-Etienne Vermeersch

-Lodewijk van Deyssel

-Benno Barnard

-Johan Anthierens

-Gerrit Komrij: Horen, zien en zwijgen

-Joël De Ceulaer: De tragiek van de macht. Een brief aan Bart De Wever

-Bart De Wever

-Jos Vandeloo

-Ward Ruyslinck

-Walter van den Broeck: Aantekeningen van een stambewaarder

-Chris De Stoop: De bres

-Chris De Stoop: Dit is mijn hof

-Chris De Stoop: Wanneer het water breekt

-Hugo Claus

Jeroen Olyslaegers

Joost Vandecasteele

 

Links:

Joël De Ceulaer in De Morgen

Joël De Ceulaer op twitter

“We moeten vrezen dat we over een jaar of vier in Vlaanderen bestuurd worden door een coalitie van N-VA en Vlaams Belang.”

 

Redactie voor deze podcast: Katoo De Langhe

Muziek onder deze podcast: Stoned by Alexander Nakarada | https://www.serpentsoundstudios.com  Music promoted by https://www.free-stock-music.com   Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)   https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Boekenporno – coronadagboek 4

Ik gluur met glazige ogen naar de foto’s. Zie ze staan, verleidelijk wachtend tot iemand ze uitkiest, meeneemt en betast. Sommige liggen al opengespreid. Ze zijn met honderden. Ze worden vastgenomen, gestreeld en opengetrokken door ongewassen handen, vuile vingers vol coronavirus. De goorste geheimen van hun intieme binnenste worden op straat gegooid.

Ik ben verslaafd aan boekenfoto’s op instagram. Ik heb de hele corona-lockdown lang naar rijen, stapels, hopen, kamers vol boeken gestaard. Naar gestileerde foto’s van kopjes koffie naast openliggende dagboeken. Naar duizend foto’s van de Trinity College Library in Dublin, wellicht de mooiste bibliotheek ter wereld.

Er is een boekenkast in de vorm van een piano. Cozy reading nooks en awesome attic libraries. Een Braziliaan met een baard post foto’s van een kopje thee en een boek op zijn e-reader. Hij noemt zich @beardbetweenthelines. De wulpse, monumentale trap van Livraria Lello in Porto. Een meisje in nylons dat in de meest bizarre houdingen boeken leest.

Toen de niet-essentiële winkels weer opengingen, een versoepeling van de maatregelen naar aanleiding van het coronavirus, ben ik meteen als een gek zo niet-essentieel mogelijk gaan shoppenTerwijl mensen in dichte drommen stonden aan te schuiven voor Primark, Ikea en Action, ben ik naar mijn plaatselijke boekhandel getrokken, puur uit principe. Mondmasker op; er stond geen rij voor de ingang. Ik ben binnengegaan en heb rondgelopen, gesnuisterd en gebladerd, wat vòòr corona de normaalste zaak van de wereld was, en nu plots een luxe, een expliciet genot was geworden.

Ik ben naar huis gekomen met het boek Weersverwachting van Jenny Offill (de schuld van Joke Devynck en Liesa Naert), met De Petersburgse verhalen van Gogol (de schuld van Johan Sebastiaan Stuer), én met Pippi Langkous van Astrid Lindgren. Omdat mijn zevenjarige dochter al dagen zit te klagen dat haar boeken op zijn. First-world-coronaproblems.

En thuis was via de post het ultieme cadeau gearriveerd: Biblio-style. Een boek vol schitterende privé-bibliotheken, om trillend van genot door te bladeren. De auteurs konden binnenkijken bij boekenliefhebbers thuis: kunstenaars, schrijvers, verzamelaars. De schrijftafel van Karl Ove Knausgård staat erin, een Parijs appartement vol boeken, een geheime boekhandel in New York. Je kan staren naar de boekenkasten van Art Spiegelman en schrijver Jonathan Safran Foer. Het is subliem. Het is geil. Het is pure porno. Boekenporno.

De meest geweldige bibliotheek die erin staat? Het huis van twee Mexicaanse kunstenaars die een bibliotheek in beton hebben laten gieten. Een belachelijk cool geheel van trappen en betonnen boekenrekken. Droomplek. Ik wil ook zo’n betonnen bibliotheek. Ik wil ook zo’n huis. Maar ik heb helaas niet het budget van een Mexicaans kunstenaarskoppel. Misschien eens een succesvolle boeken-instagram beginnen. Of een podcast.

HipstamaticPhoto-611844947.020380

het boek Biblio-style

gelezen: Barack Obama: Dreams from My Father

Herlezen: het eerste boek van Barack Obama, gepubliceerd in 1995, lang vòòr hij president van de Verenigde Staten werd. In Dreams from My Father, A Story of Race and Inheritance vertelt Obama over de eerste jaren van zijn leven en over de zoektocht naar zijn identiteit, naar zijn plaats als zwarte man in de Verenigde Staten, in een cultuur waarin een donkere huidskleur altijd onvermijdelijk met een problematiek geassocieerd wordt.

Het verhaal gaat van zijn jeugd in Hawaï en Indonesië naar zijn studententijd in New York en zijn werk als gemeenschapswerker voor de armere, zwarte gemeenschap van de South Side in Chicago, het begin van zijn politieke engagement.

In het derde deel van het boek gaat Obama op zoek naar zijn roots in Kenia, waar hij zijn familie bezoekt en het verhaal van zijn vader hoort, hoe Obama senior eigenzinnig vanuit zijn gemeenschap naar de Verenigde Staten verhuisde. Het boek stopt vòòr de politieke carrière van Obama begint. Op de laatste bladzijden vertelt hij nog net over zijn huwelijk met Michelle Obama.

Dreams From My Father is een monumentaal boek, een indrukwekkende tocht door het hoofd en het leven van één van de meest bewonderde en inspirerende mensen van onze recente geschiedenis. Qua opbouw is het een parel: het begint met een telefoontje dat meldt dat zijn vader gestorven is; het eindigt met Baracks bezoek aan het graf van zijn vader in Kenia, en een diepe bewustwording van zijn plaats in de samenleving. En dan is er de schrijfstijl van Obama die we kennen van zijn legendarische speeches: bevlogen, ideologisch, verhalen vertellend maar altijd met een hogere bedoeling. Nadruk op de hoop, het goede, het positieve in de mens.

Ik heb genoten van begin tot einde. Ik heb Dreams from My Father in kleine stukjes in het Engels gelezen, telkens voor het slapengaan. Nu begin ik aan The Audacity of Hope, zijn tweede boek. Intussen is het uitkijken naar Obama’s nieuwe boek over zijn presidentschap.

HipstamaticPhoto-612199327.697694

drie boeken #29: Jonas Geirnaert

“Ik vind het heel boeiend als een boek je wereldbeeld lichtjes aanpast ten opzichte van wat je veronderstellingen waren.”

Jonas Geirnaert (1982) is televisiemaker, regisseur en striptekenaar, bekend van De Slimste Mens ter Wereld en De Ideale Wereld. Hij is de geestelijke vader van Kabouter Wesley, en lid van de Neveneffecten samen met Jelle De Beule, Lieven Scheire en Koen De Poorter. Hij heeft samen met zijn vrouw Julie Mahieu de tv-reeks De Dag gemaakt.

We hebben gepraat tijdens de coronacrisis, dus op afstand. Jonas thuis in Sint-Amandsberg, ik thuis in Gent.

Het gesprek ging over De Wachtebeekse leesclub, over de invloed van buurman Lieven Scheire op zijn leesgedrag. En Jonas Geirnaert slaagt erin om een boek te kiezen dat je niet kan kopen. Waarom niet, dat hoor je in deze aflevering.

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moét gelezen hebben volgens Jonas Geirnaert.

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Jonas Geirnaert.

of abonneer je hier gratis op de podcast

of via Spotify

Jonas Geirnaert

 

“Ik ben zo iemand die als ik een goed boek lees, daar andere mensen actief mee gaat lastigvallen. Dus had ik aan mijn vrienden van de Neveneffecten gezegd: dit moet je echt lezen. Op die manier is Flat Earth News de rechtstreekse aanleiding geworden waardoor wij het tv-programma Basta hebben gemaakt.”

1. Nick Davies: Flat Earth News

543x840

 

“Het is maanden geleden dat ik Oogst gelezen heb, maar toch kan ik mij sommige hoofdstukken nog altijd levendig voor de geest halen, die met een ongelooflijke metier en een ongelooflijke kracht beschreven worden.”

2. Sien Volders: Oogst (verschijnt oktober 2020)

oogst 3

 

“Ik ben heel leergierig, en dat wordt nog meer met het ouder worden. Het helpt ook als je buurman Lieven Scheire heet. Lieven heeft een ongelooflijke wetenschappelijke interesse en dat is heel besmettelijk.”

3. Lewis Dartnell: Oorsprong

9789400404489_front

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Jonas Geirnaert

of abonneer je hier gratis op de podcast

 

De andere auteurs en boeken waarover we het tijdens ons gesprek hadden:

-Lieven Scheire

-Bill Bryson: Een kleine geschiedenis van bijna alles

Bart Moeyaert

-Lewis Trondheim: Mister O

-Sien Volders: Noord

-Yuval Noah Harari: Sapiens

-Nathan W. Pyle: Strange Planet

 

Links:

Chernobyl (serie)

 

Redactie voor deze podcast: Katoo De Langhe

Muziek onder deze podcast: Stoned by Alexander Nakarada | https://www.serpentsoundstudios.com   Music promoted by   https://www.free-stock-music.com   Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)   https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

gelezen: Leonard Nolens: Balans

Chinees

Mocht iemand soms denken de kracht te bezitten
je vijand te zijn, ga dan vanavond

naar het alomtegenwoordige water
van de rivier in je tuin en maak

van haar oever je bed. En ga liggen. En wacht.
En kijk tot zijn lijk in het maanlicht voorbijdrijft. (p. 39)

 

Ik heb Balans gelezen, de recentste dichtbundel van Leonard Nolens uit 2017. Nolens werd in 1947 geboren in Bree. Hij heeft meer dan twintig bundels gepubliceerd en is één van de belangrijkste dichters in ons taalgebied. Hij leeft erg teruggetrokken en geeft zelden interviews. In 2018 ontving hij als eerste dichter ooit een eredoctoraat aan de Universiteit Gent.

De titel Balans suggereert het terugkijken op een leven, de balans maken. Tegelijk de zoektocht naar een evenwicht dat voor de dichter moeilijk te vinden is. Er zit afscheid in de bundel (afscheid van familie, van een overleden vriend) en eenzaamheid. Nolens verwijst opnieuw naar zijn verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis zoals in zijn vorige bundel Opzichtige stilte. En er is de steeds terugkerende twijfel van Nolens over zichzelf. Een twijfel die ook prominent aanwezig is in zijn gepubliceerde dagboeken.

Een fragment uit het gedicht Ambitie:

Ben ik dan dom en onhandig, verstrooid, achteropgeraakt?

En toch was mijn leven hier even iets nieuws onder de zon
van hun ginder alwetende dorpspomp, ik had toch de trots van mijn twijfels.
Of was mijn ambitie niets dan de pijnlijke ligging, het gonzen

van dit eenmansklooster? (p. 37)

HipstamaticPhoto-611944443.207464

Leonard Nolens bij Uitgeverij Querido

gelezen: Marieke De Maré: Bult

Prachtig boekje gelezen: Bult, de debuutroman van de Vlaamse theatermaker en schrijver Marieke De Maré. Een gevoelig verhaal over drie eenzame mensen die op een heuvel wonen: een jonge vrouw, een oude vrouw en een lange slanke man. De jonge vrouw is sterrenkundige, de oude vrouw verzamelt knikkers.

De vrouwen plaatsen een haag tussen hun tuinen, een “gemene haag” die het ritme van hun leven zal bepalen. Bult gaat over het vergaan van de tijd, over afscheid nemen, over leven en dood.

‘Neen’, zei de oude vrouw, ‘ik ben niet bang. 
Slechts een beetje voor wie mij moet verliezen, omdat ze soms eens naast een boom zullen staan.
Treuren. Om de vlek in hun boek die doorsijpelt naar de volgende pagina’s. Terwijl de meeste bladzijden toch mooi en onbevlekt zijn?
Ik ben niet bang’, zei ze nog een keer, ‘iedereen kan het.’ (p. 47)

Een verhaal vol verstilling, een klein fijn schilderwerkje, zonder enig bombast. Een verademing van een boekje. Ik heb Bult gekregen van Uitgeverij Vrijdag en op één voormiddag gelezen.

Daar,
waar dat wat ze wisten raakte aan de zee van dingen die ze niet wisten, schitterden het mysterie en de schoonheid van het heelal.

Het benam hun de adem.” (p. 122)

HipstamaticPhoto-611835833.968796 2

de website van Marieke De Maré

drie boeken #28: Erwin Deckers

“Ik lees bijna geen boeken, maar ik beluister er heel veel. Als ik hier in de tuin aan het werken ben, dan zit er altijd een boek in mijn oren.

Erwin Deckers (1970) heeft radiomaken in Vlaanderen fundamenteel veranderd. Eerst met het ochtendprogramma Deckers en Ornelis op Radio Donna, waarmee hij een nieuwe norm zette voor ochtendradio. Daarna door Qmusic mee op te richten, het eerste commerciële radiostation in Vlaanderen. Later werd hij manager bij Qmusic, Medialaan en DPG Media, het bedrijf van Christian Van Thillo waar hij in 2019 stopte, een maand of acht voor ons gesprek. Erwin Deckers heeft mij ooit in dienst genomen bij Qmusic en hij is jarenlang mijn baas geweest.

Ik ken hem als iemand die een brede visie combineerde met een maniakale zin voor detail en een onvoorstelbare beheersing van zijn tijd en zijn agenda. Ondermeer door op een bepaald moment de ochtendshow op de radio te presenteren en tegelijk twee radiostations te leiden. Hoe hij dat voor elkaar kreeg, dat hoor je in deze aflevering, want één van zijn drie boeken gaat over tijd.

Je hoort ook over passie en inspirerende leidersfiguren, over onkruid uittrekken, én dat Erwin Deckers eigenlijk bijna nooit boeken leest.

Deze aflevering is opgenomen in volle coronacrisis, dus op afstand. Erwin zat thuis in een soort rommelkot van zijn huis in Vechmaal bij Heers in Limburg. Ik zat bij mij thuis in Gent in de eetkamer.

“Als ik lees, dan is het om bij te leren.”

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moét gelezen hebben volgens Erwin Deckers.

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Erwin Deckers.

of abonneer je hier gratis op de podcast

of via Spotify

Erwin Deckers.jpg

 

“Wat bij mij langzaam is beginnen dagen na het lezen van dit boek, misschien pas na de tweede of derde keer, is dat tijd zò veel belangrijker is dan geld.”

1. Timothy Ferriss: Een werkweek van 4 uur

9789402308723_front.jpg

 

“Mensen die alleen maar achter de cijfers aanhollen, die alleen maar gaan voor de dollars, zo werkt het nu eenmaal niet. Het moet vertrekken vanuit iets waar je echt in gelooft, vanuit een droom, een passie.”

2. Phil Knight: Shoe Dog

9200000051235160.jpg

 

“Dit boek gaat over vandaag, het gaat over hoe mensen vandaag struggelen in hun leven, hoe ze in hun werk aan het zoeken zijn, hoe ze het niet aankunnen en eronderdoor gaan. En dat bleek 2000 jaar geleden ook al het geval te zijn.”

3. Ryan Holiday: The Daily Stoic

9200000060356007.jpg

Luister hier naar de podcast Drie boeken met Erwin Deckers

of abonneer je hier gratis op de podcast

 

De andere auteurs en boeken waarover we het tijdens ons gesprek hadden:

-Howard Stern

-Tim Ferriss: The 4-Hour Body

-Walter Isaacson: Steve Jobs

-Richard Branson

-Ryan Holiday: Ego is the Enemy

 

Links:

Audible

Apple books

de blog van Tim Ferriss

de podcast van Tim Ferriss

 

Redactie voor deze podcast: Katoo De Langhe

Muziek onder deze podcast: Stoned by Alexander Nakarada | https://www.serpentsoundstudios.com   Music promoted by   https://www.free-stock-music.com   Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)   https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/