gelezen: Mariken Heitman: Wormmaan

De roman Wormmaan van de Nederlandse schrijfster Mariken Heitman gaat over Elke, een vrouw die al sinds ze kind is, twijfelt aan haar vrouw-zijn. Ze wordt in gedachten voortdurend berispt door ‘de vrouw die ze nooit geworden is’. Ze kweekt en veredelt planten als beroep. Na een tegenslag op haar werk trekt ze zich terug in een oud familiehuis op een eiland.

Tegelijk volgen we Ra, een wezen van wie het geslacht onduidelijk lijkt, en die bij een oud (‘primitief’) volk terechtkomt. Zij vereren een grote ‘moedersteen’, die – opnieuw – geslachtsloos is. Ra draagt erwtenplanten bij zich, die ze plant in het dorp. Deels door haar toedoen gaat het volk op zoek naar een nieuwe plek om te wonen.

Wormmaan gaat over de domesticatie van planten én van mensen. Hoe de mens ingrijpt in de natuur, ook in de eigen natuur. Hoe wij als mensensoort doorheen eeuwen bepaald hebben wat normaal en nuttig is. Het is een boek over weerbaarheid en kwetsbaarheid van mens en gewas. Over tweeslachtigheid, over man, vrouw en de eenzaamheid in het midden. Over erwten die zichzelf bevruchten en wormen die hermafrodieten zijn. En over tijd, generaties en voorouders.

Elke beslist uiteindelijk dat ze wil proberen om de domesticatie (de tijd) terug te draaien. Ze gaat erwten planten en droomt van een wereld waarin er een natuurlijke verwildering mogelijk is. Waarin ze thuis kan zijn.

Wormmaan is een complexe roman, en uiterst slim, gedurfd en relevant voor onze tijd: een boek over hoe we omgaan met de natuur én met onszelf, over gender en generaties.

Wormmaan won de Libris Literatuur Prijs 2022. Bestel het boek hier.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s