Drie Duvels en een ginger beer – coronadagboek 6

“Ik ga mijn baas halen”, sprak de jongeman en draaide zich om. “Want als er iets gebeurt, dan moeten we meteen de baas halen”, legde hij uit.

Onzeker keken wij elkaar aan. We waren op Gent Jazz, de coronaversie van het zomerfestival op het terrein van de Gentse Bijloke. We zaten met vier vrienden aan een tafeltje. De regels waren streng. We mochten enkel binnen met een mondmasker. We mochten enkel rondlopen met een mondmasker. We mochten enkel naar het toilet met een mondmasker.

Als we iets wilden drinken, moesten we dat bestellen bij een jongen of meisje met een schortje. Drank rechtstreeks bestellen aan de bar was verboden. Tussen de bomen waren looplijnen getekend, zitzones afgebakend en ontsmettingapparaten geïnstalleerd. Tafeltjes of stoelen mochten niet verplaatst, noch feestelijk in het rond gegooid worden. Streng maar rechtvaardig. Het virus moet kapot. Samen tegen corona.

Het was prachtig, lommerrijk en gezellig. Het enige nadeel was dat je nauwelijks iets van het podium kon zien. Elke bubbel van vier mensen aan een tafeltje moest ver genoeg uit elkaar blijven, waardoor iedereen wijd verspreid over het terrein zat. Zò wijd, dat de helft van het publiek geen idee had wat er zich op het podium afspeelde. Nu, het was jazz, dus sowieso was het onderscheid tussen de soundcheck en het echte concert eerder iets voor gevorderden.  

Wij konden bij aankomst enkel nog kiezen tussen een tafeltje achteraan waar je perfect kon zien maar nauwelijks iets kon horen, of een tafeltje opzij waar het geluid perfect was maar waar je niks van het podium kon zien. Dat laatste tafeltje werd door onze begeleidster geroemd voor zijn gezelligheid. En dat was het ook: gezellig. We hebben heerlijk zitten praten terwijl een jazzgroep naar verluidt van jetje aan het geven was op het podium dat verderop tussen de boomkruinen verborgen lag. 

En toen kwam dus de jongeman. We hadden drie Duvels en voor mij een ginger beer besteld, terwijl hij met één Duvel en twee ginger beers kwam aandraven. Toen de vergissing duidelijk werd, sprak hij met een blik van definitieve ontreddering in zijn ogen: “ik ga mijn baas halen”.

In een verbeten spanning wachtten wij op de baas. Hadden we een regel overtreden? Was het voor onze eigen veiligheid verboden om obers attent te maken op een verkeerde bestelling? Zouden ze ons preventief van het terrein verwijderen? Hadden we onderweg naar het toilet de verkeerde route gevolgd? Zou de jongen ontslagen worden? Waren dat de voeten van een gitarist op het podium? Veel vragen, geen antwoorden.

Enkele minuten later kwam de baas naar ons tafeltje toegestapt, met de jongen in haar kielzog. Na onze uitleg over de drie Duvels en de ginger beer sprak de baas: “ah, nu is het duidelijk!”, wat de vraag opriep wat er daarvoor niet duidelijk was of welke versie van het verhaal haar eerder ter ore was gekomen. En ging ze hoogstpersoonlijk onze bestelling halen, niet gehinderd door looplijnen, contactloze betaalsystemen of het feit dat ze geen schortje droeg.

Intussen werd ons tafeltje stilaan vreemd bekeken door onze buurtbubbels die zich afvroegen waarom wij de hele tijd bezoek kregen van de baas, en had één van onze buurtafeltjes een soort illegaal transmissiesysteem geïnstalleerd met een camera op een boom waardoor je aan je tafeltje op je gsm toch kon zien wat er op het podium gebeurde. Enfin, het soort dingen waarmee mensen zich bezighouden als ze tijdens een optreden de band niet kunnen zien.

“Nu is het zeker in orde?” sprak de baas ons moederlijk toe terwijl ze de drankjes op ons gezellig tafeltje zette, waarop wij in koor: “ja mevrouw!” riepen. Dit begon meer en meer op het vijfde leerjaar te lijken, maar dan met mondmaskers en een ongedefinieerde drumsolo op de achtergrond.

En toen was het eindelijk genieten geblazen. Van Gent Jazz. Van de voor de rest feilloze organisatie. Van ons tafeltje met de tomeloze gezelligheid. Van onze drie Duvels en de ginger beer. Turend naar het gsm-schermpje van onze buren. 

Ergens in de verte speelde een onzichtbare man op een trompet.

HipstamaticPhoto-616534485.071437.JPG

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s