gelezen: Leonard Nolens: Balans

Chinees

Mocht iemand soms denken de kracht te bezitten
je vijand te zijn, ga dan vanavond

naar het alomtegenwoordige water
van de rivier in je tuin en maak

van haar oever je bed. En ga liggen. En wacht.
En kijk tot zijn lijk in het maanlicht voorbijdrijft. (p. 39)

 

Ik heb Balans gelezen, de recentste dichtbundel van Leonard Nolens uit 2017. Nolens werd in 1947 geboren in Bree. Hij heeft meer dan twintig bundels gepubliceerd en is één van de belangrijkste dichters in ons taalgebied. Hij leeft erg teruggetrokken en geeft zelden interviews. In 2018 ontving hij als eerste dichter ooit een eredoctoraat aan de Universiteit Gent.

De titel Balans suggereert het terugkijken op een leven, de balans maken. Tegelijk de zoektocht naar een evenwicht dat voor de dichter moeilijk te vinden is. Er zit afscheid in de bundel (afscheid van familie, van een overleden vriend) en eenzaamheid. Nolens verwijst opnieuw naar zijn verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis zoals in zijn vorige bundel Opzichtige stilte. En er is de steeds terugkerende twijfel van Nolens over zichzelf. Een twijfel die ook prominent aanwezig is in zijn gepubliceerde dagboeken.

Een fragment uit het gedicht Ambitie:

Ben ik dan dom en onhandig, verstrooid, achteropgeraakt?

En toch was mijn leven hier even iets nieuws onder de zon
van hun ginder alwetende dorpspomp, ik had toch de trots van mijn twijfels.
Of was mijn ambitie niets dan de pijnlijke ligging, het gonzen

van dit eenmansklooster? (p. 37)

HipstamaticPhoto-611944443.207464

Leonard Nolens bij Uitgeverij Querido

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s