gelezen: Cormac McCarthy: Meridiaan van bloed

Ik heb de hele paasvakantie aan dit boek besteed: de onvergetelijke roman Meridiaan van bloed (Blood Meridian) van de Amerikaanse schrijver Cormac McCarthy (No Country For Old Men, The Road). Aangeraden door muziekproducer Jo Bogaert in de podcast drie boeken.

Meridiaan van bloed beschrijft een groep Amerikanen die in de tweede helft van de jaren 1800 Indianen afslachten in de grensstreek van Mexico met de Verenigde Staten. Ze trekken rond met hun paarden en krijgen geld voor de scalp van elke Indiaan die ze gedood hebben.

Het boek volgt ‘de jongen’, ‘the kid’, een armzalige jonge recruut in de troep. De missie staat onder leiding van twee mannen: Galton en Holden.

Holden, ‘de rechter’, is een reus die volledig kaal is, hij heeft geen haartje op zijn hele lijf. Hij is een intellectueel, de morele leider van de groep. Op p. 233 zegt hij: “De oorlog is god.” Tegelijk is hij een buitenstaander. Holden is geïnteresseerd in filosofie en paleontologie. Hij spreekt verschillende talen, kan lezen en schrijven en heeft een aantekenboekje waarin hij objecten tekent en observaties noteert, terwijl rondom hem de wreedste executies plaatsvinden.

In dat bonte gezelschap zat hij als een der hunnen en toch alleen, alsof hij tot een geheel andere mensensoort behoorde.” (p. 302)

Meridiaan van bloed is een gruwelijk gewelddadig boek, een voortdurende opeenvolging van het meest bloederige geweld. McCarthy beschrijft de eenzame tocht van de mannen en tegelijk op spectaculaire wijze het machtige landschap, de bergen van de grensstreek, de dieren, de lucht, de droogte en de verzengende hitte van de woestijn. Overal is er geweld, overal schuilt het gevaar en de dood.

Op die manier maakt Cormac McCarthy komaf met elk schijntje heldhaftigheid dat eventueel nog zou hangen aan de verovering van het zogenaamde Wilde Westen. De mannen zijn armoezaaiers, zielige sukkelaars. Ze begaan wrede, nietsontziende, zinloze slachtpartijen bij grotendeels onschuldige Indiaanse gemeenschappen.

Meridiaan van bloed toont de nietige mens in het kolossale landschap, die tegelijk voortdurend op zoek is naar vernietiging, in een vreselijke, voortdurende machtsstrijd.

Wat een onvoorstelbaar, verschrikkelijk, prachtig, verpletterend boek.

Daarna ging hij zitten met zijn handen gevouwen in zijn schoot, zo te zien zeer ingenomen met de wereld, alsof hij bij haar schepping was geraadpleegd.” (p. 134)

HipstamaticPhoto-608845925.739020.jpg

The Official Web Site of the Cormac McCarthy Society

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s