De brug

Het was een brugdag en wij zaten naar The Bridge te kijken. Op dvd, zoals vroeger, lekker ouderwets.

The Bridge is een politiereeks over een Zweedse inspecteur, Saga heet ze, die zich door ingewikkelde moordzaken worstelt, ondersteund door wisselende mannelijke Deense collega’s. Wisselend, want haar collega van seizoen 1 heeft ze hoogstpersoonlijk de gevangenis ingedraaid. Speciaal meisje, die Saga.

Het was het vierde en laatste seizoen van The Bridge dat wij likkebaardend bingewatchten in onze luie zetel. Terwijl onze kindjes in hun veilige bedje lagen, ging Saga op zoek naar alweer een seriemoordenaar en ontwikkelden wij dramatisch verkeerde theorieën over massamoordende huisvaders, bedriegende echtgenotes en maffieuze garagisten.

Nordic noir noemen ze series als The Bridge, omdat ze zich in het hoge noorden situeren waar het altijd donker is òf de actie zich in een huis afspeelt waar de gordijnen dicht zijn. Dit in tegenstelling tot Hollywood, waar niemand gordijnen bezit en iedereen buiten wil filmen omdat de zon er altijd schijnt.

Ook anders dan in Hollywood is het sterke personage in Scandinavische reeksen bijna altijd een vrouw, waar steeds een paar onkundige, krampachtige losers, zielige sukkels van mannen rond zwermen om te wachten tot vrouwlief het zich verwaardigt met een vingerknip de zaak te ontrafelen. Ik word elke keer verliefd op hen. In The Killing Sarah Lund (die met haar wollen trui), in Borgen eerste minister Birgitte Nyborg, in The Bridge dus Saga Norén, licht autistisch, licht aspergisch. (is dat een woord, aspergisch?) Dat laatste moet blijken uit haar hopeloos gebrek aan medeleven met elk slachtoffer van een sadistische killer en met het feit dat ze aan iedereen openlijk vraagt met wie ze recent nog seks hebben gehad.

Uiteraard wordt er in de reeks ook verliefd geworden, ruzie gemaakt én gestorven, zelfs als de seriemoordenaar een vrije dag heeft, wat de verwarring en het kijkplezier alleen maar groter maakt.

De allerlaatste beelden van seizoen 4 waren beelden van the bridge zelf, de brug tussen de Deense hoofdstad Kopenhagen en het Zweedse Malmø. Met op die beelden muziek: everything goes back to the beginning uit het sublieme Hollow Talk van de band Choir Of Young Believers. Ooit live gaan zien in Hasselt. De serie was beter.

Daar zaten we, emotioneel te zitten in onze zetel. Omdat het raadsel weer eens opgelost was, de intriges doorploeterd, de hoofdrolspelers tot inzicht gekomen, alles terug bij af. Omdat we het einde van het laatste seizoen bereikt hadden, tenzij er misschien een comeback zou komen over tien jaar of zo, maar ik denk het niet, in Denemarken zijn ze slimmer dan dat.

Het was een brugdag, de dag nadien hadden we een vrije dag om te bekomen. We keken wat verdwaasd door het raam naar buiten. Het was al donker en alles was normaal. Bedroevend normaal. Boven lag ons zoontje Bo te snurken in zijn bedje.

Every Saga Ends.

 

The-Bridge-4_DVD_2D

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s