De verstopkikker

Het liefst spelen we verstoppertje.

Niks leukers dan je verstoppen op een lege hotelkamer van 6 meter op 4 en vaststellen dat een driejarige er niet in slaagt je te vinden.

Ook in de tuin of in de woonkamer: altijd dolle pret. Zeker als je kind enkel met haar hoofd achter het gordijn staat en denkt dat je de rest van haar lijfje, dat onder het gordijn uitsteekt, niet kan zien.

Ons dochtertje Roos verstopt alles. De hele tijd. Ze verstopt knikkers in de kleerkast, knuffelbeesten in haar bed, stoelen achter tafels en tafels achter stoelen. Ze verstopt haar gigantische knuffelbeer die anderhalve meter boven de sofa uitsteekt achter de sofa.

Ze verstopt ook etensresten. Breekt er een oorlog uit, wij overleven minstens een maand op stukjes voedsel die we overal in huis achter zetels, in hoekjes, in tasjes en in speelkasten kunnen opduikelen.

Maar het wordt nog beter. Nu hebben we een topcadeau gekregen: de verstopkikker.

Leuker dan het prinsessenkasteel of de loopfiets waarvan het stuur altijd scheef staat. Leuker dan zakdoekje leggen (dat mijn dochter by the way op haar eentje speelt).

Er bestaan verstop-Bumba’s, verstop-konijntjes en ongetwijfeld ook verstop-hamsters, verstop-Supermannen en verstop-Bart De Wevers.

Maar bij ons is het een kikker. Hij is groen, staat recht en draagt een rood-met-wit gestreepte broek. In die zin lijkt hij een beetje op Wally van Waar is Wally, maar alleen zijn broek. Want het is een kikker. Dat zei ik al.

Je kan hem niet alleen verstoppen, hij roept ook dat je hem moet zoeken. Dit in functie van de ADHD-generatie die na 15 seconden vergeten is welk spel ze ook alweer aan het spelen waren.

“Joehoe!”

“Ik ben verstopt!”

“Kan je me vinden?”

Als Roos hem verstopt heeft, staat hij altijd achter het gordijn in de living. Het linker. Altijd. En telkens opnieuw is ze dolenthousiast als ik hem na lang zoeken weer gevonden heb.

Ik heb de verstopkikker meegenomen naar het werk. Al minstens twee radiocollega’s zijn fan en gaan zich ook een exemplaar aanschaffen. Waardoor ik eigenhandig zorg voor een monsterverkoop van verstopkikkers in Vlaanderen. En voor een sprong in de verstopkikker-aandelen.

Zet hem op je geboortelijst, neem hem mee op familiebezoek en op reis naar verre landen. Uren spelplezier en dolle avonturen verzekerd. Zorg wel voor voldoende reservebatterijen.

Nu moet ik stoppen. Ik moet op zoek naar iemand die “Kan je me vinden?” roept achter het gordijn in de living. Het linker.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s